Thistlegorm
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto

"SS Thistlegorm" był jednym z osiemnastu jednostek cargo należących do angielskiej firmy Albyn Line Ltd. Statek parowy SS Thistlegorm ważył 4898 ton (tonaż brutto 9009 ton), miał długości 126,5 m i był wyposażony w trzy niezależne trzycylindrowe silniki o mocy 1850 kM umożliwiające rozwinięcie max prędkości do 10,5 węzła.
Został zwodowany 9 kwietnia 1940 roku w stoczni Thompson & Sons Ltd w Sunderland. Był statkiem przeznaczonym do transportowania różnego rodzaju towarów - począwszy od żywności, aż po transport elementów dla przemysłu ciężkiego i wojska. Dla zabezpieczenia transportowca przed atakami z powietrza w czasie drugiej Wojny Światowej, wyposażono go w dwa działa, które usytuowano na rufie - były to: 4,7-calowe lekkie działko przeciwlotnicze oraz 40-milimetrowe ciężkie działo przeciwlotnicze.

   W maju 1941 roku Thistlegorm wypłynął w czwarty rejs z Glasgow w Anglii z 39-cio osobową załogą. Tym razem w lukach przewoził zaopatrzenie dla VIII Brytyjskiej Armii stacjonującej w Egipcie i wschodniej Libii, gdzie trwały wówczas ciężkie działania wojenne. Pod pokładem znajdowały się między innymi miny przeciwczołgowe, karabiny typu "Lee Enfield MK III", motocykle: BSA W-M20, Norton16 oraz Matchless G3L, ciężarówki: Bedford, Morris i Ford, przenośne generatory prądu, części zamienne do samolotów i samochodów wojskowych, leki, opony terenowe oraz gumowe buty. Dodatkowo znajdowały się tam dwa opancerzone lekkie czołgi Universal Carrier MKII, dwie lokomotywy parowe typu Stanier
8F z wagonami węglowymi oraz dwa wagony ze zbiornikami wody w komplecie do przebywania trasy kolejowych na pustyni. Całe zaopatrzenie opłynęło dookoła Afrykę ze względu na bardzo duże niebezpieczeństwo ze strony U-botów operujących na Morzu Śródziemnym, z przystankami w Cape Town w Południowej Afryce, gdzie uzupełniono zapasy żywności, wody i paliwa, a następnie w Adenie w południowym Jemenie, skąd Thistlegorm jako jedna z szesnastu jednostek cargo była eskortowana dalej przez niszczyciel HMS Carlisle po Morzu Czerwonym w stronę Kanału Sueskiego. Na wysokości cieśniny Gubal, kapitan William Ellis otrzymał rozkaz rzucenia kotwicy SS Thistlegorm w pobliżu rafy Sha'ab Ali. Miejsce to było oznaczone jako bezpieczne dla jednostek alianckich pod nazwą "Safe Anchorage F".

   W nocy 5-ego października 1941 roku cztery bombowce Heinkel He 111 należące do Kampfgeschwader KG26 i stacjonujące na Krecie zostały wysłane w misji zaatakowania statku "Queen Mary", który miał transportować oddziały wojsk australijskich w okolicy, gdzie spokojnie czekał na wejście do oczyszczanego właśnie z min podwodnych Kanału Sueskiego SS Thistlegorm. Bombowce zaatakowały o godzinie 0:35 w nocy 6 października 1941 roku. Było to kompletne zaskoczenie, gdyż strefa należała do najbardziej bezpiecznych w okolicy. Thistlegorm nie miał szansy na obronę, trafiony dwoma dwutonowymi bombami w luk nr 4, w okolicę maszynowni w miejscu gdzie akurat transportowano amunicję. Dwie lokomotywy ustawione w okolicy eksplozji po obu stronach burt zostały niemalże katapultowane w powietrze, pomimo ich ogromnej wagi (126 ton każda) i zatonęły w odległości około 30 m od statku, gdzie spoczywają do dzisiaj. Eksplozja spowodowała również zagięcie się części pokładu o 180 stopni w stronę dziobu, co doskonale obrazuje ożebrowanie widoczne teraz na wierzchu podczas nurkowania. O 1:30 w nocy Thistlegorm przełamany na dwie części raptownie zatonął i spoczął na piaszczystym koralowym dnie Morza Czerwonego na głębokości około 30 m. Kapitan i większość załogi zostali ocaleni przez HMS Carlisle, który znajdował się w bezpośredniej okolicy. Podczas zatonięcia zginęło czterech marynarzy i pięciu żołnierzy obsługujących działa.

Odkrycie wraku

Po raz pierwszy wrak SS Thistlegorm został odkryty przez współtowarzyszy Jacques'a Cousteau w marcu 1955 roku, kiedy to na pokładzie statku Calypso kontynuowali wyprawę na Madagaskar. Pierwszymi osobami nurkującymi na Thistlegorm'ie byli Albert Falco - kapitan Calypso - i Frederic Dumas. Pierwsze nurkowania na wraku zostały ujęte przez Cousteau w filmie z 1955 roku pod tytułem "Le monde du silence". Wówczas na wraku odkryto doskonale zachowany ładunek, udokumentowano również dzwon pokładowy, który później został skradziony z wraku. Jakkolwiek detale dotyczące pozycji wraku pozostały tajemnicą.
   Kolejny raz odkrycia wraku dokonał izraelski płetwonurek Shimshon Machiah prawie dwadzieścia lat po nurkowaniach załogi Calypso. Machiah dokonał odkrycia w 1974, gdy został zabrany na miejsce przez lokalnego rybaka z El-Tur. Jednak odkrycie to nadal pozostało w tajemnicy aż do 1985 roku, kiedy Shimshon zabrał na nurkowanie grupę szwajcarskich turystów - wówczas z biegiem czasu powiększało się grono płetwonurków odwiedzających wrak. Jednak dokładne namiary na doskonale zachowaną jednostkę cały czas pozostawały tajemnicą wąskiego wciąż grona nurków. Dopiero w maju 1992 skiper z Hurghady Roger Winter dokonuje kolejnego odkrycia wraku, a w 1993 roku opis nurkowania na SS Thistlegorm zostaje opublikowany przez Johna Bantina w brytyjskim magazynie "Diver". W 1994 zaś BBC wyprodukowało film dokumentalny pod tytułem "Last Voyage of the Thistlegorm", który zwrócił uwagę szerokiej publiczności na ciekawe znalezisko na Morzu Czerwonym.

Aktualności
Poszukiwania czołgu

Subskrypcja
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać informacje z naszego serwisu.

 
 
 

Witryna wykorzystuje ciasteczka (ang. cookies) w celach sesyjnych oraz statystycznych. Więcej informacji w polityce prywatności.
 
 

n4CMS by new4mat.com © 2008       Administracja